Serenissime atque Eminentissime Princeps,
Accepi per litteras a nostris Romae degentibus Vestram Altitudinem illos admodum benigne excipere et sua benevolentia cohonestare gratiasque plures a Sacra Congregatione hominibus nostris Barbariam et Insulam Madagascar incolentibus obtinuisse; haec me beneficia devinctissimum constituunt in perpetuum exigerentque ut Romam me conferrem et gratiarum actionem personaliter rependerem, ni me senilis aetas, multis infirmitatibus obsessa, prohiberet, saltem per epistolam, quod possum, testimonia grati animi mei dignetur admittere, habens pro certo me et totam congregationem tot beneficiorum memoriam nunquam deposituram, sed indesinenter Deum Optimum Maximum pro incolumitate et prosperitate Eminentiae Suae rogaturam, cui me et rursus trado, in quem et in quam jus et dominium perpetuum habebit.
Eminentiae Suae Serenissimae humillimus et additissimus servus.
VINCENTIUS A PAULO
indignus superior congregationis Missionis
Parisiis, pridie nonas novembris 1650.
TRADUCCION
Serenísimo y eminentísimo señor:
Por las cartas de nuestros hermanos de Roma he sabido que Su Eminencia los acoge con gran bondad, les concede su benevolencia y ha alcanzado diversos favores de la Sagrada Congregación para nuestros padres que habitan en Berbería y en la isla de Madagascar. Estos beneficios, que le dan derecho a mi eterna gratitud, exigirían que fuera yo personalmente a Roma para expresarle mi agradecimiento, asegurarle que no perderemos nunca, ni yo ni mi congregación, el recuerdo de sus beneficios, y decirle que le pediremos a Dios infinitamente bueno y todopoderoso por la salud y la prosperidad de Su Eminencia. Le ofrezco de nuevo mi persona y toda la congregación, que por tantos títulos se reconoce su deudora y sobre la que Su Eminencia tiene, como sobre mí, un derecho y un poder perpetuo.
De Su Eminencia Serenísima el más humilde y obediente servidor.
VICENTE DEPAUL
indigno superior de la congregación de la Misión
París, día antes de las nonas de noviembre de 1650.







