Vicente de Paúl, Carta 0782: Tomas Turchi, Superior General De Los Dominicos, A San Vicente

Francisco Javier Fernández ChentoEscritos de Vicente de PaúlLeave a Comment

CREDITS
Author: Vicente de Paúl .
Estimated Reading Time:

Reverendissime Pater

Tardior cursoris adventus quo Reverendissimae Paternitatis Vestrae litteras accepi, excusabit apud Reverendissimam Paternitatem et, ejus interventu, apud Christianissimae Reginae Majestatem. Quam (?) pro hebdomada proxime sequenti differo decisionem circa negotium praetensae ab aliquibus fratribus congregationis Sancti-Ludovici periculosae divisionis ad me remissum ex benigna pietate ejusdem regiae Majestatis perspicacissimoque ecclesiasticarum rerum Consilii placito, cui penitus conformabor. Verum cum Reverendissima Vestra Paternitas mihi favores, quibus virtutum et meritorum auctoritate plurimum valet, ex benigno charitatis ardore quo ubique ignescit, exhibere dignata sit, inde fidenti animo eam implorare audeo in negotio cujusdam libri qui conscriptus asseritur a Patre Joanne a Sancta-Maria, superiore mei conventus Sanctissimae-Annunciatae suburbii Sancti-Honorati Parisiensis, quo Romanis aliquorum Ordinum generalibus insultat inferioresque a superiorum suae religionis deficere invitantur auctoritate, ut lllustrissimorum et Reverendissimorum DD. Episcoporum jurisdictioni se submittant. Rogo itaque enixissime Reverendissimam Paternitatem Vestram ut obedientiam qua dictum Patrem removeo e Parisiis et ad conventum Avenionensem mitto, Reginae Christianissimae jussu, quovis sublato recursu, exequi teneatur; sin minus Regiae Majestatis aliter visum fuerit, supprimatur. Plures rationes me cogunt quibus dictus Pater omnino extra Parisios ad Avenionem debet amandari: proximus totius cleri gallicani consessus habendus, ubi non paucos invenire posset protectores, illius tumultuosa natura ac facilis ad partium novarum sollicitationem applicatio, continuaque insolens inobediensque indoles plus aliorum animos ad separationis obstinatam praetentionem exasperans et confirmans quam credi possit nisi ab expertis. Deluderetur auctoritas mea nisi, per interpositionem Reverendissimae Paternitatis Vestrae, benigna Christianissimae Reginae et supra saeculum pia auctoritas executioni manum praebere dignetur; quod sperans interventu vestrae commendationis, quam virtutes et maxima merita venerabilem efficacemque reddunt apud quoscumque principes viros, potissimum vero apud Christianissimam Majestatem, hujus beneficii memoriam perpetuis precibus et obsequioso affectu compensabo, qua me vestris commendatum desidero corde et calamo tanquam…

Romae, 5 nomas aprilis 1645

TRADUCCION

Reverendísimo padre:

El retraso del correo que me traía las cartas de su paternidad reverendísima me servirá de excusa ante usted y, por medio de usted, ante Su Majestad la Reina Cristianísima. Esperaré a la semana próxima antes de tomar, a propósito de la peligrosa división que proyectan algunos de nuestros hermanos de la Congregación de San Luis, la decisión que se ha dignado dejar en mis manos la benigna piedad de la Reina, siguiendo las sabias indicaciones del consejo de asuntos eclesiásticos, con el que me conformaré en todos los puntos. Pero como su paternidad reverendísima, impulsado por el ardor de esa caridad que le inflama en todas partes, se ha dignado concederme unos favores que la grandeza de sus virtudes y de sus méritos me hacen todavía más valioso, me atrevo a suplicarle con confianza, a propóSito de un libro que dicen haber sido escrito por el padre Juan de Santa María, superior del convento de la Santísima Anunciata de París, en el arrabal de San Honorato, permitiéndose insultar a los superiores generales de algunas órdenes que residen en Roma y apartar a los súbditos de la obediencia a sus superiores legítimos, para someterlos a la jurisdicción de los ilustrísimos y reverendísimos señores obispos. Suplico encarecidamente a su paternidad reverendísima que actúe de forma que, con la autoridad de la Reina Cristianísima, dicho padre, después de haber quedado privado de toda posibilidad de recurso, se vea obligado a someterse a la obediencia por la que le envío del convento de París al de Aviñón.

Hay varias razones que me dictan esta medida: la proximidad de la fecha en que habrá de reunirse la Asamblea del Clero en Francia, en la que podría encontrar bastantes protectores; su naturaleza inquieta; su tendencia a las novedades; su carácter inclinado a la insolencia y a la insubordinación; su habilidad, que sólo pueden comprender los que le conocen, para imbuir en el espíritu de los demás sus planes obstinados de separación. Quedaría en juego mi autoridad si la Reina Cristianísima, con su bondad y su piedad, no se dignase, bajo la influencia de su paternidad reverendísima, utilizar su poder para la ejecución de las medidas necesarias.

Esperando esta gracia de su recomendación, a la que sus virtudes y sus méritos darán una eficacia especialísima ante todos los príncipes, y sobre todo ante su Cristianísima Majestad, le manifestaré siempre, agradecido a tan señalado beneficio, un afectuoso respeto, rogando incesantemente por usted, deseando con todo mi corazón que haga usted lo mismo conmigo, que soy…

Roma, 5 días de las nonas de abril de 1645

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *